قلبم آسمون میشه به شوق خوابیدن ستاره ی وجودت ، کاش از میون همه ی ستاره ها سهیل نشی .
ای غزل ترین ترانه ، اگر تو نباشی من هم برای همیشه مانند ستاره ای کوچک ناگهان از نظرها محو خواهم شد ، پس بمان تا بمانم .
ای خوب ، تو مرا یاد کنی یا نکنی من به یادت هستم ، آرزویم همه سرسبزی توست ، دائم از خنده لبانت لبریز ، دامنت پر گل باد .
میگن عدد ۷ مقدسه ، پس ۷ دفعه دورت بگردم ، ۷۰ دفعه فداتشم ، ۷۰۰ دفعه قربونت برم ، ۷۰۰۰ دفعه برات بمیرم و به اندازه ۷ آسمون دوستت دارم .
در مصر شوریده ای بود و می گفت : در طریقت اگر عاشقی در غم عشق بمیرد عجب نیست ، عجب آنست که در سوز عشق یک روز زنده بماند .
گل من خبر نداری دل گلدونت می گیره ، اگه تو پژمرده باشی گلدونت برات می میره .
شعاع درد مرا ضرب در هزار کنید ، مگر مساحت رنج مرا حساب کنید .
دل تو اولین روز بهار ، دل من آخرین جمعه سال ، و چه دورند و چه نزدیک به هم .
عشق یعنی اینکه وقتی می خوای برسونیش ، رادیو پیام رو روشن کنی و ببینی کدوم مسیر پر ترافیک تره .
در مدرسه از نشاط من کم کردند ، از فرصت ارتباط من کم کردند ، هر وقت به هم عشق تعارف کردیم ، از نمره ی انضباط ما کم کردند .
قلب شکسته «-·´¯)
فاصله با آرزوهای ما چه کرد؟ کاش می شد از عاشقی هم توبه کرد!
√ ای دل تنها چیه چشم انتظاری ....
چه دردی میکشد قلبم
که بعد از تو ندارم , هیچ کس
دلم لبریز از احساس هست
و دیگر نمیبینم هیچ کس
در حضور واژه های بی نفس
صدای تیک تیک ساعت را گوش کن
شاید مرهم درد ثانیه ها را پیدا کنی دل شکسته «-·´¯) می روم خسته و افسرده و زار
سوی منزلگه ویرانه ی خویش
بخدا میبرم از شهر شما
دل شوریده و دیوانه خویش
*
نیا باران زمین جای قشنگی نیست ، من از جنس زمینم ، خوب می دانم که گل در عقد زنبور است ، اما یک طرف سودای بلبل یک طرف بال و پروانه را هم دوست می دارد ، نیا باران پشیمان می شوی از آمدن ، در ناودان ها گیر خواهی کرد ، اینجا جمعه بازار است ، عشق را در بسته های زرد و کوچک نسیه می دادند ، نیا باران زمین جای قشنگی نیست !
اگر ماه بودم به هرجا که بودم سراغ تو را می گرفتم ، وگر سنگ بودم به هرجا که بودی سر رهگذر تو جا می گرفتم ، اگر ماه بودی به صد ناز شاید شبی بر لب من می نشستی ، وگر سنگ بودی به هر جا که بودم مرا می شکستی مرا می شکستی .